گرما نگاه داشته است . و حق تعالى شفاعت او را اجابت فرمايد . « 1 » 3 . از حضرت باقر عليه السلام روايت شده كه فرمود : به درستى كه مؤمن ، همسايهء خود را كه هيچ حسنه‌اى براى او نباشد شفاعت كند و گويد : بار خدايا ، همسايهء من اذيّت و ضرر از من دفع مىكرد . حق تعالى شفاعت او را در بارهء همسايهء او قبول فرمايد . . . . « 2 » 4 . از حضرت صادق عليه السلام : نقل است كه فرمود : نزلَتْ هذِهِ الآيَةُ فينا وفي شيعَتِنا ، وذلِكَ أنَّ اللَّهَ سُبْحانَهُ يُفَضّلُنا ويُفَضّل شيعَتنا حَتّى أنّا لنشفَعُ وَيَشْفَعونَ ، فإِذا رَأى مَن لَيسَ مِنهُم قالُوا : فَمَا لَنَا مِن شفِعِينَ * وَ لَاصَدِيقٍ حَمِيمٍ [ شعرا ، 100 ، 101 ] . يعنى امام صادق عليه السلام گفت : اين آيه در حق ما و شيعيان ما نازل شده است ، و اين به جهت آن است كه خداوند سبحان فضيلت داد ما را و فضيلت داد شيعيان ما را ، حتى اين كه ما شفاعت كنيم و شيعيان ما هم شفاعت مىكنند . پس چون ببينند ( اين شفاعت را ) كسانى كه از شيعيان ما نيستند گويند : فَمَا لَنَا مِن شفِعِينَ * وَ لَاصَدِيقٍ حَمِيمٍ . « 3 » ( آيهء 102 ) ( فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ) اعراب : فنكون منصوب است به « أن » كه در تقدير است و « أن نكون » جواب تمنّى مستفاد از « لو » مىباشد . تفسير : چون كفّار خود را در عذاب ببينند گويند : پس كاش ما را بازگشتى به دنيا بود . پس از ايمان‌آورندگان مىبوديم . اين كلام ، آرزوى بازگشت به دنياست براى رو آوردن به خدا و رسول ؛ لكن اين تمنّا و آرزو بىجاست و ابداً فايده نخواهد داشت .

--> ( 1 ) . تفسير منهج الصادقين ، ج 6 ، ص 462 . ( 2 ) . تفسير منهج الصادقين ، ج 6 ، ص 462 و 463 . ( 3 ) . تفسير برهان ، ج 3 ، ص 186 ، چاپ دار الكتب العلمية قم .